สัปดลใจตนหนอท้อเเท้จิต คนึงคิดจิตไตร่ตรองเฝ้ามองหา
เหตุไฉนใจร้อนรุ่มกลุ้มอุรา ถาวนาให้ข้าฝันพลันตื่นตัว
อยู่คนเดียวเเสนเปลี่ยวใจเพราะไร้รัก แต่ยุ่งนักหากมีรักมักปวดหัว
อยู่คนเดียวห่อเหี่ยวใจไม่รู้ตัว เเต่ก็กลัวหากจะรักมักจี่ใคร
คนดีดีนั้นก็มีเเต่หายาก เเต่ดีมากยากนักจะรักไหว
เขาคงเลือกคนดีกว่ามาคู่ใจ เราเป็นได้เเค่สายลมที่ตรมตรอม
ไม่ได้ขอคนดีพอให้มาสน ขอเเค่คนที่พอดีมีหวานหอม
ไม่หรูหราเลิศหล่อฉันก็ยอม เเค่เธอพร้อมจะเคียงข้างย่างก้าวไป
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น