ทุกสิ่งในโลกา ล้วนได้มาด้วยความยาก
ผู้ใดที่มักมาก ไอ้ความอยากก็มากมี
ฝันใฝ่ความสุขสม ชอบอารมณ์ความสุขขี
เกลียดสิ่งมาโจมตี ขี้เกียจหนีจะต่อกร
หากนิ่งอยู่กับที่ ชีวิตนี้คงสลอน
ฝันได้เเต่ยามนอน อยู่บนหมอนยามนิทรา
เริงรมเพียงชั่ววูบ ยามมันฟุบก็เหมือนหมา
นอนรอโชคชะตา มาเมตตาสงสารตน
หากสู้เเต่ทีเเรก คงไม่เเตกเเยกสับสน
คนเรามีตัวตน ใยต้องสนคนบงการ
ชีวิตคือชีวิต ต้องลิขิตอย่าพึงหมาน
ไม่ทำเหล่าการงาน อวสานการเป็นคน
คนดีก็ดีต่อ อย่าไปท้อพึงสับสน
คนชั่วไม่ดิ้นรน สักล้านหนไม่พ้นกรรม
ใคว่คว้ามาซึ่งรัก ให้เหนี่ยวหนักอย่าถลัม
รักกันบรรจงทำ ความดีล้ำเพื่อเติมใจ
เวลาพากาลเปลี่ยน หมุนเเละเวียนไปวันใหม่
อย่าคิดทิ้งหัวใจ จะเพื่อใครก็เพื่อตน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น