ฤดูเเห่งความหนาวเหน็บเวียนมาอีกครั้งสร้างความรู้สึกหดหู่ใจเเก่ปีศาจตาโตยิ่งนัก ความทรงจำต่างๆทุกฤดูหนาวที่เขาเคยผ่านมา ไม่ว่าร้าย ดี สนุกสนาน ทุกข์ เเต่มันก็สร้างความประทับใจเเก่เขาเป็นอย่างยิ่ง
**** ท่ามกลางผู้คนที่เดินไปอย่างพลุกพล่าน ใครจะรู้ว่ามีสายตาคู่หนึ่งที่จับจ้องผู้คนเหล่านั้นจนทะลุปรุโปร่งถึงความคิดของพวกเขา บางคนก็คิดว่ามันช่างดีเหลือเกินที่สามารถหยั่งรู้จิตใจของผู้คนได้เพียงเเวบเดียวที่มองตาของอีกฝ่าย เเต่ปีศาจตาโตนั้นไม่เคยยินดียินร้ายกับความสามารถนี้ของตัวเองเลย
เพื่อนๆทุกคนของเขานั้น ต่างมีชีวิตอย่างเคย ราบเรียบปานกระดาษที่ไม่มีเเม้เเต่รอยยับจากการหยิบจับ ดูเเล้วเหมือนทุกอย่างจะมีความสุข อะไรๆก็โอเค ไปหมด ต่างจากเขา ที่ชีวิตโลดโผนกระโจนทุ่ง ปานกัปตัน jack sparrow บทบาทของตัวละครหนึ่งในหนังสือที่เขาปราบปลื้มเป็นที่สุด ทุกเรื่องที่เคยทำมาในชีวิต ทุกอย่างที่อยากทำ ปีศาจตาโตจะทำเกือบทั้งหมด เเม้ว่ามันจะเเสนเหนื่อยเเสนลำบาก
เเต่มันก็เป็นเพียงความลำบากในสายตาคนอื่นเท่านั้น เพราะปีศาจตาโตเองกลับรู้สึกว่า
" ยุ่งเหนื่อย มันยิ่งท้าทาย ยิ่งโหดร้าย มันยิ่งสร้างคาวมเข้มเเข็ง ยิ่งทุกข์ตอนนี้อาจจะสร้างความรู้สึกดีในวันหน้า"
นั่นตากหากที่ปีศาจตาโตเรียกว่าความสุขของชีวิต ครั้งนี้ก็เช่นเคย ผมกำลังมีความสุขกับการที่ระลึกได้ถึงบรรยากาศเเห่งความปีตินั้นอีกครั้งเมื่อลมหนาวมาเยือน เพราะความหนาวช่างเต็มไปด้วยเรื่องราวที่เเสนประทับใจของเขา เขายังคงนั่งที่เดิมมองทุกคนที่ผ่านไปผ่านมาพลางเเอบอ่านใจเขาไปทั่วว่าใครบ้างนะ ที่กำลังมีความรู้สึกแบบผม รู้สึกถึงความสุขเล็กๆจากความทรงจำก่อนๆ
เเต่ละคนสมองล้วนว่างเปล่า เพราะวันวันคิดเเต่ว่าความสบายดีเเล้ว ดีเเล้ว เเล้วพวกเขาเหล่านั้นก็สบายอย่างนั้นเรื่อยมาๆ จนไม่มีความประทับใจใดเลยที่ทำให้พวกเขามีความสุขได้ จริงๆ
หากมีใครบางคนที่แอบอ่านใจผมอยู่ตอนนี้ ผมคงจะยินดีเป็นอย่างยิ่งที่จะความสุขนั้นผ่านไปถึงเขาคนนั้นด้วย ปีศาจตาโตพูดกับตัวเอง เขาเชื่อว่าบนโลกใบใหญ่นี้ต้องมีสักคนที่ เป็น เเละรู้สึกเหมือนปีศาจตาโต หนึ่งคนนั้นก็คงจะเป็นผมนี่เอง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น